Os políticos anunciáron-nos que en 2008 vai-se reformar a Lei do Consello Comarcal d’O Bierzo . Non é a primeira vez que prometen isso, mas os berzianos temos a necesidade de confiar de novo en que nesta ocasión si van a sério. Resulta conveniente iniciar canto antes o longo debate reformador para facer propostas ben acaídas as peculiaridades d'O Bierzo, e facermos iso desde O Bierzo.

 

A ordenación territorial adecuada desta zona periférica ten que referirse a un espazo rexional formado por numerosas comarcas (O Bierzo baixo, Boeza, Sil alto, Ancares, Valcarce, Selmo entre outras). Pero a problemática territorial complícase cando outras comarcas veciñas entran dentro da área funcional que articula a cidade de Ponferrada, casos de Llaciana e a Cabreira baixa (Na Cabreira alta só as parroquias de Corporales e Truitas seguen ligadas coa cabreira baixa, o resto dese concello está economicamente mais unido a val de Eria leonesa). Ademais as vías de comunicación estatais permiten a extensión de devandita dependencia funcional con comarcas máis afastadas, Valdeorras e os municipios de Villagatón, As Nogais e Becerreá. Ata habería que valorar os cambios geofuncionais que provocará a futura autovía Ponferrada-Ourense, respecto das comarcas galegas de Quiroga, Trives e O Bolo, que estarán máis perto da capital berziana.

 

Este amplo espazo rexional Sil-este é comandado polo desenvolvemento económico do Bierzo que fixa lazos de dependencia funcional a todos os niveis (administrativo, sanitario, comercial, industrial, transportes, comunicacións, lecer, etc). A distancia desta rexión económica doutros centros urbanos (A Coruña, Ourense, León, Oviedo) favorece tamén o desenvolvemento endógeno.

 

Con todo isto queremos dicir que ha que ter presente esta nova realidade territorial á hora de expor a nova organización político-administrativa d'O Bierzo. As escasas posibilidades de actuación do actual Consello Comarcal impiden unha mellor articulación geofuncional deste amplo marco rexional O Bierzo-Sil-oeste. Adaptemos pois o organigrama administrativo a un espazo rexional berciano gobernado por un Consello Xeral. Esta dinámica política rexional berciana precisa tamén dunha representación non municipal, como a actual, senón das distintas comarcas que integren o Consello Xeral.

 

O Consello berziano debe ter limites administrativos, como calquer outra institución de carácter territorial, pero estes procurarán ser permeables ante a realidade pluricomarcal circunvecina. A intervención política berziana para ser eficaz articulará a unión das sinerxías dos distintos núcleos policéntricos comarcais. As diversas áreas rurais precisan dun centro urbano, Ponferrada neste caso, que comande o desenvolvemento político e económico. O pior que lle pode suceder ao Bierzo é que non aproveite a súa situación geoestratégica para dirixir o desenvolvemento desta ampla rexión Sil-oeste. E para lograr isto ha que romper con todas as inercias políticas e económicas derivadas da nosa situación de fronteira entre Castela e León, e a Galiza. A nova política territorial esixe a presenza dun Consello Xeral berciano capaz de establecer relacións directas coas institucións veciñas (Xunta de Galiza, Deputacións de Ourense e Lugo, e facer acordos de mancomunidade  con Valdeorras, e concellos galegos). O Bierzo ten que choutar por cima dos seus limites e integrar-se no espazo rexional de Galiza saída natural de muitos dos nosos produtos e saída ao mar das nosas exportacions, para superar a mentalidade de fronteira que temos desde há séculos, e que nos impediu manter unhas relacións plenamente normalizadas cos nosos veciños do oeste.