function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';} function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';} function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';} GALICIAE O compositor galego Juan Durán, tras anos de traballo na música clasia, atreveuse por primeira vez a darlle forma a unha ópera, O arame, que se estreará o próximo 13 de setembro no Teatro Colón Caixa Galicia da Coruña. Con letra do escritor Manuel Lourenzo, O arame é a primeira ópera galega do século XXI, e a segunda en toda a historia, un logro do que Durán móstrase moi orgulloso, aínda que a proximidade do día da estrea fágalle sentir vertixe. Pregunta.- ¿Que características técnicas ten esta ópera? Resposta.- É unha peza dunha hora e cuarto de duración, nun só acto, interpretada por dous cantantes (o barítono coruñés Javier Franco e a soprano Carmen Durán) e con dous bailaríns en escena, ademais dunha orquestra con 16 músicos, cunha sesión de corda, outra de vento, unha terceira de percusión e unha cuarta de piano. Inclúe tamén un aparello audiovisual, con imaxes gravadas, o que configura unha escenografía rica.
function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';} function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';} function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';} P.- É a primeira vez que se embarca nun proxecto operístico. ¿Non sente vertixe?
R.- Moito. Con todo, sen que soe presuntuoso, creo que foi unha decisión moi intelixente levar esta peza a un formato de proporcións reducidas, porque iso permíteche un maior control.
As gandes óperas clásicas, como Aída ou Carmen, teñen coros, unha serie de personaxes, estrutúranse en varios actos, e iso require unha posta en escena moi custosa, o que condena a obra a morrerse de aburrimento nun caixón.
O arame é unha ópera de cámara, un formato que xa existía no Barroco, e que foi moi usado no século XX, aínda que este tipo de pezas non adoitan ser moi coñecidas polo gran público.
P.- ¿Cal é o argumento?
R.- É máis poético e simbólico que real: dous artistas rueiros que, ao final da súa vida, van dar a un areal, e, mirando cara ao mar, reflexionan sobre soños, recordos e penas. E ese é o último momento da súa vida. Entre os personaxes dáse a clásica dualidade: ela perdeu a ilusión e a esperanza, e el, con todo, cre que aínda pode camiñar polo arame. De aí o título.
P.- ¿Cre que terá boa acollida?
R.- Unha peza destas características, dunha hora e cuarto de duración, con elementos coreográficos, vocais, orquestrais, escenográficos e visuais, non debería aburrir. Pero unha obra nova sempre xera unha expectativa.
P.- ¿É un espectáculo para expertos ou se dirixe a un público máis xeral?
R.- Non é unha obra convencional na súa linguaxe, senón suxestiva, cantable e agradable de ouvir. Non é unha peza estritamente contemporánea, coa linguaxe propia da música do século XX, senón que, nela, intentei establecer un equilibrio entre orixinalidade e tradición, sempre na procura da cor e da expresividade. Non é unha obra aleatoria ou atonal, pero tampouco é unha ópera de Puccini ou Verdi.
Nesta esquina do mundo aínda estamos lonxe da vangarda. Pero, insisto, as óperas son un xénero que o público non perdoa. Podes ter unha música que conte moi ben unha historia, pero, se as voces fallan, falla o conxunto. E este non vai ser o caso.
P.- ¿Confía en que se repetirá a súa representación?
R.- Se a queren repetir, non serei eu quen se opoña. |
Inicio 
